• Dyscypliny
  • Modelarstwo
  • Samoloty
  • Szybowce
  • Spadochrony
  • Balony
  • Akrobacja
  • Lotnie i Paralotnie
  • Mikroloty
  • Śmigłowce
 

NAWIGACJA

Jest to jedyna niewidowiskowa konkurencja zawodów śmigłowcowych ale ze względu na swoją złożoność i deficyt czasu – bardzo wymagająca dla załogi.

Dziesięć minut przed odlotem na trasę załoga melduje się na linii P (Preparation) gdzie sędzia sprawdza śmigłowiec w poszukiwaniu niedozwolonych urzadzeń tj. GPS, telefony komórkowe, krótkofalówk etc. Sprawdza ponadto czy śmigłowiec, który jest wyposażony w autopilota i radiowysokościomierz posiada stosowne plomby oraz uruchamia logger.

Śmigłowiec przemieszcza się podlotem na linię odlotu D (Departure), gdzie załoga oczekuje na kopertę z zadaniem która będzie przekazana dokładnie pięć minut przed nakazanym czasem startu. Koperta zawiera mapę z naniesionymi obowiązkowymi punktami MFO 1 i MFO 2 (Mandatory), zaznaczony punkt zwrotny TP 2, strefę poszukiwań i jej bramki wlotowe oraz pozycje znaków, które mamy w tej strefie odnaleźć. Ponadto mamy podany czas wlotu do strefy poszukiwań od startu, kurs do pierwszego punktu MFO, współrzędne geograficzne TP 1 i TP 3 oraz schemat strefy poszukiwań, który jest równocześnie arkuszem sprawozdania z lotu.

Czas oblotu trasy pomiędzy liniami „D” i „A” jest podany na zewnętrznej stronie koperty, którą należy obowiązkowo podpisać przez załoganta.

Mamy dokładnie pięć minut na zaznaczenie wg współrzędnych geograficznych brakujących punktów zwrotnych, wykreślenie trasy, policzenie czasu na odcinkach i ustawienie odliczania czasu oblotu trasy na stoperze.

Sam lot po trasie nie nastręcza większych problemów – odbywa się na wysokości 200-300 m z tak dobraną prędkością, żeby nie trzeba było specjalnie wytracać czasu przed wejściem do strefy poszukiwań, do którego musimy obniżyć lot do wysokości 50 m.

Trzymetrowe znaki w postaci symboli opublikowanych w regulaminie wykładane są w sposób utrudniający ich odnalezienie z kierunku nalotu, więc załoga musi wypracować system „przeczesywania” całej strefy tak, aby wszystkie symbole znalazły się na swoich miejscach w arkuszu. Po wyjściu ze strefy zaliczamy kolejno punkty zwrotne i kierujemy się bez zmieniania toru lotu i bez zwalniania poniżej 30km/h na MFO 2, z którego obniżając wysokość lotu finiszujemy na linii A. Bez zwalniania i z wysokości nie mniejszej niż 10 m przez uchylone drzwi umieszczamy kolejno dwa kilogramowe worki na pięciometrowych tarczach umieszczonych na trasie lotu po czym wykonując 3 zakręty o 90° przecinamy ponownie linię po której finiszowaliśmy (mamy na to dokładnie jedną minutę) i pozostaje nam jedynie umieszczenie kręgla na 7 m linie w otworze na dachu „budy dla psa” o wymiarach 0,4×0,4 m. Konkurencja kończy się w strefie lądowania, gdzie oddajemy podpisany arkusz i mapę, skąd odstawiamy śmigłowiec na parking i lądujemy w „areszcie” na dalszą część dnia. Jest to jeden z nielicznych dni w roku, kiedy to człowiek musi pogodzić się z brakiem telefonu komórkowego i dostępu do internetu.